برخی از راهکار های افزایش مقاومت و استحکام مکانیکی مواد مختلف در این بخش توضیح داده شده است.

روش UltraSonic Impact Treatment:
در این روش یک چکش التراسونیک به سطح قطعه ظربه وارد میکند وباعث ایجاد تنش پسماند یا Residual Stress در سطح قطعه میشود این عمل باعث افزایش مقاومت قطعه در برابر گسیخته گی ترد(Brittle Failure) میشود.
روش عملیات ضربه ایی التراسونیک در سته بندی روش های تقه کاری(Peening)قرار میگیرد مانند: ساچمه زنی (Ball Peening)-(Laser Peening)-(Sand Blasting)و....
روش فورج کوبشی سرد (Cold Hammer Forging):
در این روش قطعه در دمای پایین توسط دستگاه های کوبشی مانند فورج هیدرولیکی شکل داده میشود و قطعه نهایی در مقایسه با قطعات ریخته گری شده اسطحکام بالا تری از خود نشان میدهند.
این روش معمولا برای  آلومینیوم بکار میرود و بعد از انجام عملیات فورج کوبشی سرد بافت دانه ها (Grain Texture) به شکل کلی قطعه در می ایند.
روشش پاشش حرارتی (Thermal Spray):
عملیات پاشش حرارتی روشی است که در آن مواد ذوب یا حرارت داده شده و روی یک قطعه کار پوششی از ان ماده را ایجاد میکنند(Coating).به عنوان مثال میتوان پودر سرامیکی از جنس آلومینا(Al2O3)را روی یک قطعه فلزی مانند توربین
پوشش داد و با این کار میزان سختی (Hardness)سطح و مقاومت در برابر خوردگی(Corrosioin Resistance)و... را افزایش داد.

عملیات حرارتی:

     گرم کردن و سرد کردن زمان بندی شده ی فلزات سرامیکها و آلیاژها را به منظور به دست آوردن خواص مکانیکی و فیزیکی مطلوب عملیات حرارتی می نامند.عملیات حرارتی برای تغییر خواص فیزیکی –شیمیایی-مکانیکی و به ویژه متالوژیکی مواد استفاده می شود.عملیات حرارتی برای مواد غیر فلزی مانند شیشه وسرامیکها نیز بکار می رود.

دلایل عملیات حرارتی             

 - تنش زدایی  تنش های ناشی از عملیات و فرایند های تولید

-ریز کردن دانه بندی

 - افزایش مقاومت به سایش با ایجاد لایه سخت بر سطح و در عین حال افزایش مقاومت به ضربه  با به وجود آوردن مرکز نرمتردرداخل قطعه

- بهبود خواص  فولاد به منظور اقتصادی کردن جایگزینی بعضی از انواع ارزانتر فولاد به جای گران آن

  - افزایش جذب انرژی توسط فولاد

- بهبود خصوصیات برش درفولاد های ابزار

- بهبود خواص الکتریکی

  - تغییر یا بهبود خواص مغناطیسی

 

خواص ماده مانند حداکثر مقاومت کششی، سختی و ... بستکی به نوع عملیات حرارتی انجام گرفته بر روی ماده دارد.

عملیات حرارتی شامل: عملیات های حرارت دادن و سرد کردن های متوالی و با برنامه ی خاص است تا خواص ماده مورد نظر را از نظر ساختار متالورژیکی، خواص فیزیکی، مکانیکی و شیمیایی ارتقاء دهد.

معمولا این عملیات شامل حرارت دادن ماده تا یک دمای خاص، نگهداری در آن دما برای مدت زمان مشخص، و سپس سرد کردن تا دمای محیط یا کمتر از آن با نرخ خاص است. آنیل کردن، نرماله کردن، سخت کردن و تنش گیری چهار عملیات حرارتی پرکاربرد است.

مباحث و سرفصل های مقاومت مصالح 1 به صورت جلسه به جلسه

1)آنیل کردن(تابکاری)

آنیل کردن گستره وسیعی از فرایندهای حرارتی است که اساسا برای همگن سازی، تبلور مجدد، یا تنش گیری از نمونه هایی که تحت کارسرد قرار گرفته اند و یا جوشکاری شده اند به کار می رود. آنیل کردن شامل تغییر خواص فولادها بعد از عملیات حرارتی می‌باشد و به چند نوع آنیل کامل آنیل ناقص و ... تقسیم می‌شود. در آنیل کردن فولاد را تا دمای مختلف Acm یا A۳ بسته به نوع فولاد گرم کرده و مدتی در این دما نگهداری می‌کنند و سپس سرد می‌کنند. این کار باعث افزایش استحکام و چقرمگی و بالا رفتن نقطه تسلیم فلز آنیل شده می‌شود. معمولاً عملیات آنیل کردن کامل گران تمام می‌شود. چرا که کوره در مدت زمان زیادی اشغال می‌گردد که از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست.

2)نرماله کردن

این عملیات به منظور ریزکردن ذرات درشت حاصل از عملیات کارگرم و ریخته گری و ایجاد یکنواختی بیشتر ریزساختاری و توزیع یکنواخت تر عناصر آلیاژی انجام می گیرد. لذا در مقایسه با خواص حاصل از آنیل کردن، سختی و استحکام افزایش یافته و انعطاف پذیری کم می شود. در مواردی که هدف سخت کردن قطعاتی باشد که دارای دانه های درشت هستند نرماله کردن به عنوان یک عملیات حرارتی اولیه جهت ریز کردن دانه ها استفاده می شود.

3)تنش گیری

تنش زدایی عملیات حرارتی است که برای کاهش تنش های پس ماند در سطح مطلوبی در فولاد ها اجرا می شود، طوری که قطعه یا مجموعه مونتاژی وظایف خود را بدون تغییر شکل غیر مجاز، ترک خوردن در طی عملیات حرارتی یا فرآوری، و یا از کار افتادگی در حین کار در پایین تر از تنش های طراحی انجام دهد.

4)عملیات حرارتی اصلاح خواص سطح نمونه

سخت کاری یا سخت کردن سطحی Surface or Case Hardening) ) نوعی عملیات حرارتی که در آن با استفاده از شرایط خاص کاری و محیطی سطح قطعه را سخت کرده در حالی که ترکیب شیمیایی داخل قطعه تغییر نمی کند و در نهایت قطعه ای حاصل می شود که سختی سطحی مطلوب در کنار چقرمه بودن دارد. در بسیاری از کاربردهای صنعتی نیاز به قطعاتی است که دارای سطحی سخت بوده و در عین حال از چقرمگی یا تافنس ضربه ای خوبی برخوردار باشند. از جمله این موارد، قطعاتی نظیر میل لنگ، میل بادامک و چرخنده ها بوده که باید سطحی بسیار سخت و مقاوم در برابر سایش داشته باشند و در عین حال چقرمه و مقاوم در برابر ضربات وارد حین کار باشند.

۱_ تنش زدایی ( حذف تنش های ایجاد شده و باقیمانده در ساختار  سازه فلزی ) 

مفهوم تنش

این تنش ها در صورتی که حذف یا کاهش پیدا نکنند ، باعث کاهش استحکام و طول عمر سازه ی فلزی میشوند.
۲_ بطور کلی فلزات در حالت خالص ، از درجه سختی و استحکام کمتری برخوردار هستتد . بنابراین یکی از روش های افزایش استحکام آنها ، اضافه کردن عناصر آلیاژی دیگر به ساختار آنها است .
۳_ باید شرایط زیر به شدت کنترل شده انجام شوند:
الف) سرعت گرم کردن قطعه
ب)دمای عملیات حرارتی
ج)زمان توقف یا نگهداری قطعه در دمای فوق
د) سرعت سرد کردن

چگونه مقاومت مصالح بخوانیم و آن را یاد بگیریم